ترويض الشرس | Contemporary Drama Novel
ذهبت فرح بصحبة سمر الى دكتور شيرين منصور طبيبة متخصصة فى العلاقات الزوجية وبعد التعارف طلبت الطبيبة من سمر تركها بمفردها مع فرح
قصت فرح كل شئ على الطبيبة من البداية للنهايةوحتى كلام ناهد
شيرين:شوفى يافرح اولا انتى غلطتى فى حاجة
فرح:غلطت فى ايه اوعى تقوليلى عشان منعت نفسى عنه
شيرين:لالا ابدا انا قصدك عندك معاه اى راجل فى الدنيا مش هيبقل ان مراته تتحداه الا اذاكان راجل ضعيف الشخصية وده مش مع جاسر جاسر محتاج معاملة من نوع خاص على اد ما بيرفض التحدى برضه بيكره الطاعة العمياء يعنى لازم يكون ليكى شخصية معاه بس من غير عند ولا تحدى جاسر محتاج حنية محتاج حاجة ترجعه للحب من تانى وانتى تقدرى اولا بلاش تحدى حاولى تتفاهمى معاه اهتمى بنفسك
فرح:ايوه بس انا مهتمة بنفسى يعنى كويس
شيرين:كويس بس مش ممتاز بامارة ما قالك ايه اللى على راسك مش كده
فرح:ايوه طيب اعمل ايه
شيرين:اولا استايل لبسك ده لازم يتغير وبالذات فى البيت اودامه بس مش لانجرى لانك لولبستيه هيعرف انك موافقة عليه وده احنا مش عاوزينه دلوقتى
ثانيا شغلك اوعى تتنازلى عنه انا عايزكى اودامه على طول ديما شايفك انتى بتقولى انه راجع قريب من الامارات بعدما
قفل فرع الشركة هناك
فرح:ايوه كان قاعد هناك حوالى خمس سنين
شيرين:عشان كده لازم يحبك كفرح قبل ما يتعامل معاكى ان مراته
فرح :حاضر ربنا يقوينى بقى
رجعت للمنزل مساءا فلم تجد غير ناهد موجودة:السلام عليكم ورحمة الله
ناهد:وعليكم السلام ايه ياحبيبتى ايه اللى اخرك كده
فرح:معلش ياماما سمر كان بتشترى شوية حاجات وانا كمان عجبتنى حاجات وجبتها
ناهد:طيب ياحبيبتى اطلعى فوق جاسر فوق
فرح:حاضر ادعيلى
ناهد :ربنا يهديكم لبعض
صعدت فرح غرفتها فتحت الباب وجدت جاسر يشاهد التلفاز
القت التحية عليه ودخلت غرفتها وهو يراقبها بطرف عينه خرجت بعد قليل وهى ترتدى قميص قطن قصير نوعاما بكم صغير
نظر لها جاسر نظرات متفحصة فاول مرة يراها كذلك تركته وذهبت لمطبخ صغير تم اعداده لاحتياجات بسيطة اعدت كوبا من الكابتشينو ثم خرجت اليه:تحب تشرب حاجة
جاسر:ايه الرضى ده كله
رفعت كتفيها قليلا:انا قلت اسالك اعملك معايا
جاسر:اوكيه اعميلى شاى بس ياريت بعد كده متتاخريش على معاد الغدا
فرح:حاضر وتركته وغادرت وهو مندهش من تصرفاتها
اعدت له الشاى وخرجت وجلست على كنبة اخرى تتابع التلفاز
جاسر :خير هو ايه اللى حصل
فرح:فى ايه
جاسر:يعنى عاملى شاى وصوتك واطى يعنى ومفيش اسلوب عند ولا حاجة
فرح:ولاحاجة انا قلت الفترة اللى هنقضيها مع بعض تمر بسلام وخلاص مش هنكسب حاجة لو فضلنا نعند مع بعض وتحص مشاكل بينا
جاسر ينظر لها بتمعن مستغرب من حالها:طيب والشغل
فرح:بص ياجاسر انا من الاول وقلت انا مش هسيب الشغل ولما نتطلق انا برضه هفضل اشتغل فملوش لازمة انى اقعد فى البيت وانا كده كده هفتح مكتب ليا خاص عشان مش هينفع اكمل معاك فى الشركة
جاسربسخرية:المليون جنيه برضه بيعملوا شغل حلومش كده ولا ايه
حاولت فرح كتم غيظها فردت ببرود شديد:جاسر لو دخلت اوضتك على المكتب اللى جوه هتلاقى ورقة
جاسر:ورقة ايه
فرح:ورقة بتنازل فيها عن كل حاجة موخرى ومهرى وشبكتى وكل حاجة المفروض انها ليا عندك
جاسر :انتى بتقولى ايه ازاى تعملى كده
فرح:عشان انا مش سلعة ولا اهلى يهمهم الفلوس ياجاسر الفترة دى مش جواز ولا هى حياة بينى وبينك دى مدة بنقضيها مع بعض باتفاق يعنى انا مليش حقوق عليك
جاسر:بس ده حقك مينفعش تتنازلى عنه
قامت فرح :حقى ومش عاوزاه عن اذنك
