بطلة الخديعة 2
رؤوف : لا تانى وتالت الحكايه انى كبرت والدنيا اخدت منى كتير شغل وشقا وقرف صعبان عليكى انى ارتاح شويه لازم ابقى شايل هم كل حاجه موقف صغير زى دى سهوا حصل من استعجالى وانشغالى خلاص هتعلقيلى المشانق
نهى : موقف صغير!!! فعلا…….معاك حق انت عامل زى الاعمى اللى واخده اطرش يدله على الطريق لا ده شايف السكه ولا ده سامع منه وياترى كنت مشغول اوى ومتسربع كده ليه؟
رؤوف : هيكون فى ايه شغل طبعا وبعدين المناقصه دى مهمه مش كفايه الخساره اللى فاتت
نهى: ما انت اهوه رجعت امبارح والنهارده السبت كان ممكن تاخد الورق بنفسك توديه
رؤوف: ماهو انا ماكنتش عامل حسابى انى ارجع بدرى والبركه فيكى
نهى: ولاااااااااااااااا تزعل سافر تانى بس المره الجايه خلى غيرى يحضرلك الشنطه
رؤوف : حد تانى متشكر طيب ياترى هتقومى تحضريلى الفطار ولا اشوف حد تانى
نهى : ده كل اللى يهمك اوك ربع ساعه ويكون الفطار جاهز
توقع رؤوف ان تعد له سندويتشات جبنه كما فعلت من قبل ولكن على غير العاده اعدت مايقرب الوليمه وليس افطارا بسيطا
عندما رأى رؤوف الافطار امسك بيد زوجته وقبلها وبعدها امسك رأسها وطبع قبله على جبينها : انا مش عارف ايه اللى بيحصلنا لما بتكونى راضيه عنى بحس ان الفرحه مش سيعانى ولما بتغضبى عليا بحس انى مخنوق ومش طايق نفسى حقك عليا انا غلطان بس انا بثق فى ايمن ولو ماكنتش واثق فيه مكنتش بعته انتى غاليه عندى والله يانهى
نظرت له وترقرقت الدموع فى عيناها وهزت رأسها وحاولت الانصراف عندها جذبها رؤوف اليه وقال : والله ماهدوق لقمه الا اما تقعدى معايا وتفطرى وانا فعلا جعان والاكل يفتح النفس تعالى بقى مايبقاش قلبك اسود
نهى: هروح اصحى الولاد
رؤوف : سيبيهم نايمين تلاقيهم تاعبنين من امبارح
اذعنت له نهى على الرغم من غضبها ولكن لم يتحمل قلبها الرقيق اعتذاره الصادق
انطلق رؤوف بعد الافطار الى مكتبه وما ان وصل حتى اتجه الى غرفه مكتب ايمن الذى كان جالسا يحتسى فنجان القهوه ويتابع اخبار البورصه باهتمام
رؤوف : صباح الخير
ايمن : اهلا يا رؤوف حمدلله على سلامتك جيت بدرى يعنى
رؤوف : ااه يانى روحت تعبت وجيت تعبت اكتر انت ايه اللى عملته ده يا زفت انت؟
نظر له ايمن بشك : ايه؟عملت ايه؟
رؤوف : انا قولتلك تروحلها بالليل بس مش متأخر اووى كده
