خلف الظلال
هاله : لو كان نقلهم كانت المديره قالتلى لكن دى كله مره بتقولى انها
بتكتبهم غياب
امانى : خلاص يبقى مافيش غير سكه حماتك لما تحس ان فيه مشاكل
هتحصلها …وممكن كمان قلبها يرق ماهى ام برضه قومى بينا يالا
..هتيجى معانا يا هند
هند : طبعا عشان لو عملت حاجه كده ولا كده اخبط راسى فى الحيط
واعملها محضر تعدى ههههه
هاله : لسه متهوره زى ما انتى يا هند مش تعقلى بأه
هند : اخدتى ايه من العقل يا هاله ؟
تنهدت هاله واسترجعت بعضا من ذكرياتها وقالت: والله اخدت يامه ويوم
ماسيبت قلبى يحكم اديكى شفتى اللى جرالى كل اللى حواليا كانو شايفين
ان عادل مش كويس واهله ناس مش كويسين …عقلى ياما وافقهم بس
قلبى ماطوعنيش قلت هيتغير بعد الجواز اتاريه كان طمعان فى ورثى ولما
لاقانى يامولاى كما خلقتنى ….ظهر على حقيقته اللى كان قلبى مخبيها …
امانى : بس انتى كنتى قايله انكم وراثين حته ارض وحتى الحاجه الله
يرحمها باعتها لعمك لما اتسجنتى
هاله : دوول كلهم 3 فدادين بابا الله يرحمه كان دخل كذا مشروع وره
بعض وباع ورثه من جدى لعمى …وللاسف اتنصب عليه فى المشاريع دى … ومات وماكنش فاضل الا ال 3 فدادين دوول كان ناوى يبنى عليهم
بيت فى البلد هناك يلمنا فيه بعد كده زى عوايدهم .الجيران هنا بقى كانو
فاكرين اننا وراثين اطيان وعزب اكمن يعنى اهل ماما من البلد كانو اغنيا
وعمى كمان اما كان بيجى يزورنا بيجيب معاه شىء وشويات وماما كانت
دايما تقول الصيت ولا الغنى… وبس
هند : ااه …يعنى من الاول عادل كان داخل على طمع
هاله : الله ينور عليكى لما اتجوزنا قعد يدحلب ان لازم امى توزع الورث على حياة عينها عشان انا ماضمنش يحصل ايه بعد كده وممكن نختلف انا واخويا ولما عرف انهم 3 فدادين بس ..وانا اصلا كنت رافضه ان اكلم امى فى الموضوع ده
قلب على الوش التانى …كل يوم سهر للصبح وشرب وستات وضرب وقرف ..لحد اما فى يوم جابلى شغل فى الشركه اللى كنت فيها دى وقبلت …قلت منى اساعد من المصاريف ولما اخرج من البيت وابعد عن خلقته مشاكلنا هتتحل شويه ماهو كمان كان خايب ومافيش قواضى كتير بتجيله بسبب اهماله
امانى : منه لله ودلوقتى واخد العيال عشان يذلك اكتر تصدقى بالله بعد اللى حكيته ده انا لازم ااقوم معاكى نروح لحماتك يالا بينا
