خلف الظلال 2
هاله : خلاص يا هند ..خلاص ..اللى حصل حصل
هند : المهم مش هتصدقى مين كان عندى امبارح فى البيوتى سنتر ؟
اصغت لها هاله وقالت باهتمام : مين؟
هند : المأمور ..فكراه
هاله : المأمور!!!! كان معاه وحده ست يعنى ؟
هند : لاء ابدا جاى لوحده وقعد يلف شويه فى المكان ويسأل العمال مين صاحب المكان وكده
هاله : وانتى قولتى لسالم ؟
هند : خفت ااقوله الصراحه وقلت طالما مافيش مشكله يبقى مالوش لزوم الشوشره
هاله : طيب وهوا كان عايز ايه يعنى …وايه اللى يخليه يجى عندك ..؟
هند : مش عارفه انا برضه هتجنن وافهم فى ايه ؟
هاله : هوا سالم بيجى السنتر عندك
هند : ابدا ده مفهمنى ومأكد عليا ان مافييش جنس مخلوق يعرف انه ليه علاقه بالسنتر
هاله : يا خوفى يا هند عليكى …مش عارفه ليه مش بطمن لسالم اوقات احس انه كويس واوقات تانيه كتير احس انه كتله شر متحركه
هند : والله انا حساه غلبان اووى …ااه يعنى شويه عصبى وحمقى بس عليه حنيه ماشوفتهاش من اقرب الناس ليا
احمر وجه هاله وشعرت بالضيق وقامت فجأه وقالت : انا هروح اشوف الست امانى كل ده بتصب الحاجه الساقعه
وكما انصرفت هاله باتجاه المطبخ …انصرف سالم من قصر المرشدى بعدما ابلغه بما فعله عادل مؤخرا
وركب سيارته وامسك بهاتفه ليتصل بموسى ..وما ان رد الاخير حتى قال سالم بنفاذ صبر : هاه يا موسى ..ماكلمنتيش ليه ؟
موسى : يا باشا انا واقف من ساعتها ماجاش لحد دلوقتى
سالم بعصبيه : ازاى ده …ده عدى ساعتين
موسى : والله يا باشا واقف ماتحركتش ..يمكن مش جاى على فايد الليله يا باشا
سالم : طيب ياموسى ساعه كده ولو مجاش تعالالى الفيلا
موسى : امرك يا باشا
اغلق سالم هاتفه واتجه الى منزله وما ان وصل حتى رن هاتفه مره اخرى فوجده ..”موسى ” فرد قائلا : ايه يا موسى لقيته ؟
موسى : اه يا باشا لقيته
سالم : طيب وراه بقى ماتسيبوش
موسى متوترا: لا يا باشا ماعدتش ينفع
سالم حانقا: يعنى ايه ؟بتعصانى يا موسى ؟
موسى : العفو يا باشا لا كنت ولا هكون بس اصل …مش عارف اجيبهالك ازاى …المنيل على عينه انتقل الى الرفيق الاعلى …مات
رد سالم فزعا قائلا : ايه ؟ مات ؟ ازاى ؟ انا قولتلك اقطره مش اقتله يا بجم
موسى : والله يا باشا انا مالمسته انا وانا راجع على القاهره لقيت عربيته مقلوبه ومولعه وبوليس ومطافى وهيصه…. قربت لقيته مات وشايلين جثته وقبضوا على الجدع اللى كان سايق الترله اللى خبطت فيه
